Δεν είναι δύσκολο, στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, μία ομάδα να «χάσει» ποδοσφαιριστές, στον… κυκλώνα των μεταγραφών. Και δεν εννοούμε το να έρθει μία ομάδα, με πρόταση για έναν ποδοσφαιριστή και να γίνουν συζητήσεις. Αυτό το οποίο εγκυμονεί κινδύνους, μεγαλύτερους από μία… επίσημη επαφή, με κάποια ομάδα, για κάποιο παίκτη, είναι η… μεταγραφολογία.

Οι ποδοσφαιριστές βρίσκονται σε διαρκή επαφή, με τον κόσμο του ποδοσφαίρου. Μέσω των κινητών τηλεφώνων τους, έχουν διαρκή επαφή με τον κόσμο και μπορούν να ενημερωθούν για τα πάντα. Αποτέλεσμα αυτού είναι να διαβάζουν σενάρια, μεταγραφικής φύσεως, τα οποία αν και δεν έχουν πάρει επίσημη μορφή ή… σάρκα και οστά, αρχίζουν να τους απασχολούν.

Και εκεί η ομάδα οφείλει να βρίσκει τρόπο να διαχειρίζεται, αυτές τις περιπτώσεις. Να κρατά τον ποδοσφαιριστή εντός του παιχνιδιού και το κεφάλι του στον Ολυμπιακό. Να μην παρασύρεται, να μην χάνει την συγκέντρωσή του. Κάτι το οποίο είναι, φυσικά, στο χέρι του ποδοσφαιριστή, πρωτίστως, να κάνει, αλλά βεβαίως, χρειάζεται δουλειά και από τον Σύλλογο.

Στον Ολυμπιακό το ξέρουν και το χειρίζονται. Και αυτό γίνεται σαφές, από το ότι δεν βλέπεις ποδοσφαιριστή, ο οποίος φορά την φανέλα και μπαίνει στο γήπεδο, να έχει… αλλού το μυαλό του. Το θέμα της -ακατάσχετης- μεταγραφολογίας είναι σοβαρό και έτσι το χειρίζονται στον Θρύλο.