Του Δημήτρη Παξινού

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ έχει γυρίσει πλέον τον διακόπτη και αυτό είναι φανερό. Καμία ανησυχία κανένα άγχος, καμία δυσπιστία για της ικανότητες και δυνατότητες της ομάδας. Ψάχνοντας για πρωταγωνιστές σίγουρα μπορούμε να σταθούμε στον Φορτούνη που είναι ο κινητήριος μοχλός, στους Λάζαρο-Ποντένσε που έχουν μπει στη νέα χρονιά αγριεμένοι και φορμαρισμένοι, στον Καμαρά που από την αρχή της σεζόν εντυπωσίαζε, στο «κομπιουτεράκι» Νάτχο, ή τους Ομάρ-Κούτρη και Σισέ που καταπίνουν χιλιόμετρα και δημιουργούν σταθερότητα στην άμυνα. Εμένα θα μου επιτρέψετε να κάνω μία απόλυτα ποδοσφαιρική κριτική σε έναν πρωταγωνιστή που δεν φαίνεται στους πίνακες των σκόρερ όμως κάνει τη διαφορά.

Τον Γκιγιέρμε. Έναν παίκτη που το τελευταίο διάστημα έχει πάρει τη φανέλα βασικού σπίτι του. Και είναι απόλυτα δίκαιο. Ένας παίκτης με παραστάσεις από Serie A και Primera Division που είναι πραγματικά απίστευτο πως ομάδες των κορυφαίων πρωταθλημάτων δεν μπόρεσαν να τον εντοπίσουν στα δίκτυα του σκάουτινγκ που έχουν και να τον αποκτήσουν. Σε μία εκπληκτική ηλικία (για τη θέση που παίζει), στα 27 του χρόνια με ένα κράμα εμπειρίας αλλά και φρεσκάδας και αντοχής, ο Ισπανός είναι όπως λέει και ο τίτλος του άρθρου ο σιωπηλός εργάτης του Ολυμπιακού που κάνει ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ δουλειά στον άξονα όποτε παίζει. Σίγουρα κάποιος θα σταθεί επιφανειακά στους δύο αγώνες με τη Μίλαν όπου ο Γκιγιέρμε ανάγκασε ομάδες της Ισπανίας να τον δουν και να κάνουν ρωτούν διερευνητικά τον Ολυμπιακό σχετικά με την αξία πώλησής του. Μιλάω για τη σταθερότητα που δείχνει στο παιχνίδι του.


Ένας παίκτης που καλύπτει πανέξυπνα στο χώρο, που δεν φοβάται να βάλει τα πόδια του σε διεκδικήσεις. Ένα εργαλείο που ακόμα και σε βραδιές που ο Ολυμπιακός δεχόταν πίεση έμπαινε ανάμεσα στα σέντερ μπακ ως έξτρα αμυντικός και κατάπινε χιλιόμετρα για να κρατάει μπάλα και να μοιράζει παιχνίδι όταν ο Ολυμπιακός ανακτούσε κατοχή. Μιλάω για την ευκολία με την οποία κινείται σε κλειστούς χώρους και ακόμα και όταν δέχεται πίεση από έναν ή δύο αντιπάλους ξεμαρκάρεται και μοιράζει τη μπάλα με ΑΞΙΟΘΑΥΜΑΣΤΗ ΗΡΕΜΙΑ και ΣΙΓΟΥΡΙΑ! Χαρακτηριστικό είναι πως τις περισσότερες φορές παίρνει την πρώτη πάσα από τους αμυντικούς και τραβόντας αντιπάλους πάνω του δημιουργεί χώρο για τους συμπαίκτες του ώστε να περάσει τη μπάλα είτε κάθετα είτε στον ανοιχτό χώρο στα εξτρέμ που κάνουν κίνηση

Ένας παίκτης, ο οποίος καταλαβαίνει το ρόλο του χωρίς να προωθείται άσκοπα ή να προσφεύγει σε ατομιστικές ενέργειες. Ξέρει τι πρέπει να κάνει στο παιχνίδι του και όποτε του δίνεται η ευκαιρία παίρνει μέτρα δοκιμάζοντας τελικές προσπάθειες με αποτελέσματα όπως αυτό του 2ου γκολ με τη Μίλαν στο ματς της χρονιάς (μέχρι στιγμής)!


Προσωπικά, θα μου επιτρέψετε να εξετάσω τον παίκτη σε ένα ακόμα δικό μου κριτήριο το οποίο μπορεί να μην αποτελεί εξέχουσας σημασίας για εσάς τους αναγνώστες αλλά εγώ προσωπικά ξεχωρίζω τον σωστό επαγγελματία. Στο πως διαχειρίζεται τα  - θεωρητικά - εύκολα ματς του πρωταθλήματος και μιλάω για τα εντός έδρας με σχετικά αδύναμες ομάδες. Ιδανικό παράδειγμα αποτελεί το τελευταίο ματς της ομάδας μας με τη Λάρισα. Εύκολη αντίπαλος, η ομάδα είναι μπροστά από το 15' με 2-0. Κι όμως ο Γκιγιέρμε ήταν απόλυτα πιστός στο χώρο όπου πρέπει να βρίσκεται. Ούτε έβλεπε το ματς σαν αγγαρεία ούτε να προωθείται χωρίς λόγο, ούτε να περπατάει μοιράζοντας απλά την πάσα στο διπλανό του συμπαίκτη. Τον είδα σχεδόν σε όλο το ματς να βρίσκεται σε μία ζώνη 20-25 μέτρα μπροστά και πισω από τη μεσαία γραμμή χωρίς ούτε να ξεχνιέται μπροστά ούτε να «κάθεται» πίσω. Συνεχής κίνηση, επικοινωνία με όλη την ομάδα πολλές κάθετες πάσες και πάρα πολλές όμορφες καλύψεις και προβολές σε αντιπάλους. Σταθερή απόδοση χωρίς να κάνει... «κοιλιές» για διαστήματα.

Επειδή ήδη έχω πει πολλά και θεωρώ πως... έχετε πιάσει το νόημα σχετικά με τη σημασία ενός τέτοιου παίκτη στην ενδεκάδα οποιασδήποτε ομάδας θέλω να τελειώσω με το γεγονός ότι είναι επιτακτική ανάγκη αυτός ο παίκτης να μείνει στην ομάδα και να πάρει όσες περισσότερες ευκαιρίες γίνονται γιατί σε συνδυασμό με ένα 8άρι που θα οργώνει το γήπεδο (π.χ. Καμαρά) μπορεί να δημιουργήσει ένα δίδυμο το οποίο θα προσφέρει τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά.